Moderne trends in sportbeheer en -management - WritechBlog

Moderne trends in sportbeheer en -management

by dhinchak
Moderne trends in sportbeheer en -management

Een van de belangrijkste factoren die op dit moment pleiten voor de ontwikkeling van sport in Nigeria,

is het gebrek aan effectief management. Veel oplossingen worden dagelijks aangeboden door bezorgde en patriottische Nigerianen om ons uit het moeras te redden. Een van dergelijke oplossingen is deze tekst getiteld “Moderne trends in sportbeheer en -management”. Het is geschreven door Dr. Joseph Awoyinfa, docent bij de afdeling Human Kinetics and Health Education, Faculteit Educatie, Universiteit van Lagos, Nigeria; een onderzoeker en onderwijsadviseur. Ik was de persoon die door de auteur en de universiteit was uitgenodigd om het boek te herzien toen het op 4 december 2008 in Nigeria aan het publiek werd gepresenteerd.

Volgens Awoyinfa is het een wereldwijd gegeven dat sport nu een referentieprobleem is dat niet langer kan worden genegeerd in verschillende sectoren van de economie en het leven. De auteur voegt eraan toe dat deze tekst dus kritisch kijkt naar actuele kwesties in sportadministratie en -management, waarbij wordt stilgestaan bij theorieën en principes van moderne trends in sportadministratie en -management zoals leiderschap, organisatie, planning, motivatie, etc.

De tekst bevat 16 hoofdstukken.

Hoofdstuk één heet “het concept van sportmanagement”. Hier zegt Awoyinfa dat management een concept is dat verschillende dingen voor verschillende mensen op verschillende tijdstippen inhoudt, wat leidt tot een veelvoud aan definities. Hij legt uit dat management op verschillende manieren is beschreven als een kunst, een wetenschap, een persoon of mensen, een discipline en een proces.

Deze auteur legt uit dat sportmanagement als kunst draait om het uitvoeren van organisatorische functies en taken van sport door mensen; terwijl sportmanagement als wetenschap draait om het vaststellen van sportfilosofie, wetten, theorieën, principes, processen en praktijken. Als organisatie wordt sportmanagement volgens hem gedefinieerd als een middel om formele structuren en een inrichting te creëren op basis van een missie, doelstellingen, doelen, functies en taken.

Awoyinfa zegt dat als een persoon of groep mensen, sportmanagement kan verwijzen naar het hoofd alleen of naar al het senior personeel, comité, enz .;

terwijl als discipline management een vakgebied is met verschillende onderwerpen en onderwerpen. De auteur benadrukt dat sportmanagement als een proces gaat over een systematische manier om dingen te doen. Awoyinfa benadrukt managementfuncties in sportadministratie zoals plannen, organiseren, personeel, aansturen / leiden, controleren, coördineren, budgetteren en evalueren. Over wie een sportmanager is, leert deze auteur dat een sportmanager iedereen op elk niveau van sportorganisatie is die regisseert
de inspanningen van andere mensen om sportdoelen te bereiken.

Hoofdstuk twee is gebaseerd op het onderwerp evolutie en trends in het denken over sportmanagement. Hier onthult Awoyinfa dat de ontwikkeling van gedachten over sportmanagement dateert uit de tijd dat mensen voor het eerst probeerden doelen te bereiken door samen te werken in een groep. In zijn woorden: “Er was serieus nagedacht en theoretisch over het managen vele jaren vóór het begin van de twintigste (20e) eeuw, die het begin markeerde van het moderne denken over sportmanagement. Grote inspanningen om theorieën en principes van sportmanagement te ontwikkelen, begonnen vanaf het begin twintigste (20e) eeuw met het werk van Frederick Taylor en Henri Fayol. De industriële revolutie van de negentiende (19e) eeuw heeft waarschijnlijk het klimaat geschapen voor deze zeer serieuze theorievorming. ”

Awoyinfa voegt eraan toe dat schrijvers over sportmanagement en bedrijfstheorie sinds het begin van de 20e eeuw verschillende theorieën hebben aangevoerd over hoe ze werk en personeel efficiënter en effectiever kunnen beheren.

Deze auteur leert dat de drie belangrijkste managementscholen zijn: de klassieke; het menselijk gedrag; en de integratieve. Awoyinfa belicht ook theoretici voor vroege sportmanagement; principes en kenmerken van wetenschappelijk management; beoordeling van de wetenschappelijke managementtheorie, etc., in dit hoofdstuk.

Hoofdstuk drie wordt thematisch “principes van sportmanagement” genoemd. In dit hoofdstuk legt de educatieve consultant uit dat sportprincipes de basiswetten zijn waarop de praktijk van sportmanagement is gebouwd. Hij voegt eraan toe dat managementprincipes daarom moeten worden gebaseerd op algemene voorwaarden om ze te kunnen toepassen in sportorganisaties van verschillende groottes en met verschillende karakters. “Van moderne sportmanagers en -beheerders wordt verwacht dat ze geschikte principes kunnen identificeren en gebruiken die relevant zijn voor bepaalde situaties. Dit komt omdat geen enkel principe geschikt is voor alle administratieve situaties”, aldus Awoyinfa.

Hij zegt dat de fundamentele principes van sport die zijn die van toepassing zijn op alle sportorganisaties en als gevolg van hun algemene aanvaardbaarheid, worden ze soms “universele principes van sportmanagement” genoemd. Deze auteur verklaart dat sommige van deze principes zijn: verantwoordelijkheid; delegatie van autoriteit en communicatie. Wat betreft humanitaire hulp p

Related Posts

Leave a Comment